De geschiedenis van Perk kan niet begonnen worden zonder op de verwantschap te wijzen met de OuLiPo groep. De OuLiPo vond haar oorsprong in Frankrijk, maar haar leden waren afkomstig uit verschillende landen. Onder de leden bevonden zich kunstenaars en schrijvers, maar ook wiskundigen. Onder de auteurs zijn Georges Perec, Raymond Queneau en Italo Calvino de bekendsten.
OuLiPo is een afkorting van Ouvroir Littérature Potentielle, wat in het Nederlands vertaald kan worden met Werkplaats voor Mogelijke Literatuur. De OuLiPo bestaat nog steeds, maar ze kende haar hoogtepunt in de jaren zeventig en tachtig. Wat de OuLiPo nastreefde was het zoeken naar venieuwingen in de literatuur. Maar de idee van het eenzame genie dat op eigen kracht een nieuwe literaire orde wist te scheppen was voor de leden van de groep achterhaald. Men stelde zijn hoop meer op samenwerking en systematisch onderzoek:
.. vernieuwingen wil de Ouvroir de Littérature Potentielle op een systematische en wetenschappelijke manier nastreven, en zo nodig met behulp van de goede diensten van computers.
Deze experimentele houding ten opzichte van literatuur mondde uit in een hartstocht voor literaire spelletjes en de introductie van een belangrijk stijlelement: de contrainte. Een contrainte is een zelfopgelegde beperking die de auteur dwingt te zoeken naar creatieve oplossingen. Contraintes zijn er natuurlijk in allerlei formaten, zo is het rijm in een vers een contrainte, maar ook de regels van een genre zijn contraintes. De OuLiPo zocht steeds strengere contraintes, die tot steeds vernuftiger oplossingen moesten leiden. Het werk van de OuLiPo ligt in de geest dan ook dicht bij het werk van de rederijkers en de maniëristen.
Veel van het werk van de OuLiPo leden maakt door de nadruk op vormexperimenten een uiterst gekunstelde indruk. Vooral Queneau, misschien het meest de theoreticus van de groep, bracht met Honderduizend miljard gedichten en Stijloefeningen de experimentele houding in de praktijk. De door Queneau gekozen contraintes hebben iets willekeurigs en de waarde van zijn werk ligt vooral in de virtuoze uitvoering.
Speelser, en misschien ook wel diepzinniger is het werk van Georges Perec. De regels die hij zichzelf oplegt lijken minder willekeurig. Ze hebben allemaal iets te maken met herinnering: of het nu de verschillende stijlelementen zijn uit het Wat voor brommertje met verchroomd stuur achter op de binnenplaats? of de puzzels uit Het leven, een handleiding.
Hoewel de OuLiPo een aantal grote schrijvers tot haar leden mocht rekenen is de groep altijd enigszins buiten de hoofdstroom van de literatuur blijven staan. Het waren de meer serieuze tijdgenoten als Robbe-Grillet, Claude Simon en Nathalie Sarraute die in de literatuurkritiek de meeste lof kregen toegezwaaid.
De laatste jaren is er in Nederland veel meer belangstelling gekomen voor vooral het werk van Georges Perec, waarvan regelmatig nieuwe vertalingen verschijnen. Daarnaast is de invloed van de OuLiPo in ons land merkbaar in het werk van Rudy Kousbroek en Hugo Brandt-Corstius. Wie verder kennis wil maken met het werk van de OuLiPo, leze naast het werk van de leden van de groep het Rasternummer over de OuLiPo.