Revoluties in de Nederlandse literatuur zijn meestal klein doch luidruchtig. De nieuwste revolutie dient zich echter eerder sluipend en schuchter aan. De nieuwe media, zoals het wat zuinig en onwennig heet, worden door de meeste literati nog met voorzichtige achterdocht bekeken. De eerste experimenten zijn hoopvol, maar het besef dat het gaat om meer dan een technische vernieuwing, meer dan dezelfde literatuur via een ander medium, lijkt nog niet doorgedrongen.
Perk beweert dat de nieuwe media een uitdaging betekenen voor de literatuur. De afgelopen honderd jaar hebben de dapperen onder de schrijvers zich verzet tegen de grenzen van de literatuur; maar het boek bleef het boek en de experimentelen lieten zich opsluiten binnen de muren van academies en de schappen van De Slegte. Maar onder hun vale pakken en tussen de geplastificeerde kaften van hun verramsjte boeken smeult de revolutie nog na. En Perk zegt dat hij het afgeprijsde papier ruikt branden. Perk beweert dat de experimenten van de modernisten en postmodernisten pas werkelijk vruchten kunnen dragen binnen de mogelijkheden van de nieuwe media. Perk beweert dat deze experimenten hernomen moeten worden.
Perk wil aantonen dat het niet gaat om technische vernieuwing alleen, maar om een andere attitude tegenover geschreven en gesproken teksten. Hij wil niet geassocieerd worden met flikkerende computerschermen en chipskrakende nerds. Het gaat Perk niet om bits en bytes maar om tekst.